H Ελλάδα πρέπει να έχει σχέδια Β και C!

Ακόμη κι αν ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται ότι καλύψαμε τα 2/3 της διαδρομής και ο λογαριασμός βγαίνει, η χώρα πρέπει να αποκτήσει λεπτομερές, εναλλακτικό σχέδιο δράσης για το σενάριο εξόδου από το ευρώ και άλλα.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, πάνω από το 60%, τάσσεται υπέρ του ευρώ.

Αυτό συμβαίνει παρά την πολυετή ύφεση της οικονομίας και την ανυπαρξία ανάκαμψης, την οποία μερικοί συνδέουν με το ευρωπαϊκό νόμισμα.

Ακόμη, η πολιτική ελίτ παραμένει υποστηρικτής της συμμετοχής της Ελλάδας στην ευρωζώνη, ενώ δεν δείχνει καμία διάθεση, ούτε έχει όραμα και σχέδιο για εναλλακτική πορεία.

Παρά τις διάφορες κορόνες που πετάνε κατά καιρούς, οι εταίροι-πιστωτές μας δεν επιθυμούν την έξοδο της χώρας μας από την ΟΝΕ.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ακυρώσει το πολιτικό και το οικονομικό πρότζεκτ του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος και ίσως προκαλούσε ανεξέλεγκτες καταστάσεις στις διεθνείς αγορές και οικονομίες.

Τέλος, θα κινδύνευαν οι εταίροι να χάσουν τα λεφτά που μας δάνεισαν.

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν οι ελάχιστες αντικειμενικές προϋποθέσεις για έξοδο της χώρας από την ΟΝΕ σε αυτήν τη φάση.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει να εκπονήσει ένα ή περισσότερα σχέδια για μια εναλλακτική πορεία αν υπάρξει ανάγκη στο μέλλον.

Ακόμη κι αν ο λογαριασμός, όπως ισχυρίζεται ο κ. Στουρνάρας, βγαίνει και η χώρα έχει διανύσει τα 2/3 της διαδρομής.

Όντως, ο κ. Στουρνάρας φαίνεται να έχει δίκιο ως προς τη διαδρομή.

Τα δημόσια οικονομικά θα εμφανίσουν πιθανόν φέτος ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα έναντι ελλείμματος ίσου με 10% συν του ΑΕΠ ή 24 δισ. ευρώ το 2010.

Η χώρα χρειάζεται 8 με 9 δισ. ευρώ επιπλέον για να πιάσει τον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα ίσο με 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Ακόμη πιο κοντά βρίσκεται στον στόχο για μικρό πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ίσο με 1% του ΑΕΠ έναντι ελλείμματος μεγαλύτερου από 3% του ΑΕΠ πέρυσι, εκτίμησης για 1% του ΑΕΠ φέτος και πάνω από 10% το 2010.

Ανάλογη απόσταση πρέπει να διανύσει για να κλείσει το χάντικαπ στο μέτωπο της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μετά τη νέα υποχώρηση του κόστους ανά μονάδα προϊόντος το 2013.

Η απόσταση που μένει να διανυθεί ακόμη σε όλα τα μέτωπα είναι μεν μικρότερη από πριν, αλλά πιο δύσβατη γιατί η οικονομία είναι πιο εξασθενημένη.

Η επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί στο μνημόνιο εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση της οικονομίας από τους πιστωτές της χώρας και επιπρόσθετα μέτρα για ανακούφιση από το δημόσιο χρέος, όπως χαμηλότερα επιτόκια και επιμήκυνση των δανείων.

Όμως, δεν εγγυάται ότι η αποδυναμωμένη ελληνική οικονομία θα αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς μετά την επίτευξη των στόχων.

Υπάρχουν λοιπόν σοβαροί λόγοι για τους οποίους η κυβέρνηση θα έπρεπε να ετοιμάσει εναλλακτικό σχέδιο ή σχέδια, ακόμη κι αν δεν χρειασθεί ποτέ να τα χρησιμοποιήσει, για κάθε ενδεχόμενο.

Τα σχέδια θα πρέπει να περιγράφουν τα οφέλη και τα κόστη κάθε επιλογής και τι πρέπει να γίνει κατά περίπτωση, π.χ. εντός ή εκτός ευρώ.

Είναι κάτι που θα έπρεπε ήδη να το έχει κάνει.

Όμως, ποτέ δεν είναι αργά.

Dr. Money